มาตรฐานการเติมสารทำความเย็นสำหรับคอมเพรสเซอร์ระบบทำความเย็นอุตสาหกรรม และข้อกำหนดการสูบน้ำสุญญากาศ

มาตรฐานการเติมสารทำความเย็นสำหรับคอมเพรสเซอร์ระบบทำความเย็นอุตสาหกรรม และข้อกำหนดการสูบน้ำสุญญากาศ

การเติมสารทำความเย็นที่ไม่ถูกต้องและการสูบน้ำสุญญากาศไม่สมบูรณ์เป็นสาเหตุของความล้มเหลวในการเปิดใช้งานระบบทำความเย็นใหม่ถึง 53% โดยก๊าซที่ไม่สามารถควบแน่นได้เป็นสาเหตุหลักที่พบบ่อยที่สุด การเติมสารทำความเย็นมากเกินไปเพิ่มความเสี่ยงของการไหลกลับของของเหลว การเติมสารทำความเย็นเกินน้ำหนัก 20% จะเพิ่มโอกาสเกิดการปะทะของของเหลว (liquid slugging) ถึง 41% ในช่วงการทำงานภายใต้โหลดต่ำ และทำให้ชิ้นส่วนเคลื่อนไหวภายในคอมเพรสเซอร์เสียหาย ระดับความดันสุญญากาศของระบบจะกำหนดปริมาณความชื้นที่เหลืออยู่โดยตรง หากความดันสุญญากาศต่ำกว่า 500 พาสคาล จะช่วยกำจัดความชื้นให้น้อยกว่า 60 ppm ป้องกันปฏิกิริยากรดกับสารหล่อลื่นในอุณหภูมิปล่อยสูง ปริมาณการเติมสารทำความเย็นคำนวณจากปริมาตรรวมของระบบทั้งหมด แต่ละโครงการคลังเย็นจำเป็นต้องคำนวณแยกต่างหาก การประมาณค่าเชิงประจักษ์ทำให้เกิดความล้มเหลวในการเปิดใช้งานถึง 37% ในโครงการภาคสนาม คอมเพรสเซอร์ทำความเย็น Xiteliduo ต้องการระบบสุญญากาศสองขั้นตอนสำหรับหน่วยงานที่ทำงานในอุณหภูมิต่ำ วงจรการสูบน้ำสองรอบช่วยลดอากาศที่ติดอยู่ภายในเครื่องแยกน้ำมันและท่อแลกเปลี่ยนความร้อนได้อย่างมีประสิทธิภาพ การเติมสารทำความเย็นต้องดำเนินการเสร็จสิ้นหลังจากที่ความดันสุญญากาศคงที่แล้วการรักษาสุญญากาศอย่างน้อย 4 ชั่วโมง เพื่อตรวจสอบว่าไม่มีการรั่วซึมที่ซ่อนเร้นก่อนฉีดสารทำความเย็นเข้าสู่วงจรทำความเย็นปิด การสะสมของก๊าซที่ไม่สามารถควบแน่นได้จะทำให้ความดันการควบแน่นเพิ่มขึ้น ปริมาณอากาศในสารทำความเย็นถึง 5% จะทำให้ความดันการควบแน่นเพิ่มขึ้น 0.14 MPa และเพิ่มการใช้พลังงานต่อหน่วยประมาณ 9% ตำแหน่งการเติมสารทำความเย็นในสถานะของเหลวส่งผลต่อความเสถียรของระบบ โดยการเติมในเฟสของเหลวที่ด้านแรงดันสูงจะช่วยป้องกันไม่ให้ของเหลวเข้าสู่ห้องอัดขณะเริ่มต้นการทำงานของคอมเพรสเซอร์ทำความเย็น อุณหภูมิแวดล้อมส่งผลต่อความดันสารทำความเย็นแบบสถิต ความดันสถิตจะเพิ่มขึ้น 0.08 MPa เมื่ออุณหภูมิแวดล้อมเพิ่มขึ้น 10°C ดังนั้นค่าความดันสถิตจึงไม่สามารถใช้ประเมินปริมาตรการเติมสารทำความเย็นได้ การทดสอบการรั่วของสารทำความเย็นควรดำเนินการเสร็จสิ้นก่อนการเติม วิธีการตรวจจับการรั่วของฮีเลียมสามารถตรวจจับการรั่วขนาดเล็กที่น้อยกว่า 1×10⁻⁹ Pa·m³/s ซึ่งการทดสอบฟองสบู่ไม่สามารถตรวจจับได้ในเครือข่ายท่อที่ซับซ้อน ชนิดของสารทำความเย็นต้องตรงกับความเข้ากันได้ของวัสดุคอมเพรสเซอร์ สารทำความเย็น HFO มีความสามารถในการละลายของน้ำมันต่ำกว่าสารทำความเย็น HCFC แบบดั้งเดิมถึง 26% และเปลี่ยนพฤติกรรมการเคลื่อนที่ของน้ำมันภายในห่วงโซ่ทั้งหมด การเติมสารทำความเย็นมากเกินไปจะลดพื้นที่แลกเปลี่ยนความร้อนที่มีอยู่การปนเปื้อนของของเหลวจะเข้าครอบคลุมพื้นที่ของเครื่องควบคุมความดัน ทำให้ความดันในการควบคุมเพิ่มสูงขึ้น และลดความสามารถในการทำความเย็นลงถึง 7% ในสภาวะโหลดเต็ม การเติมสารทำความเย็นไม่เพียงพอทำให้เกิดอุณหภูมิสูงเกินปกติ (ซูเปอร์ฮีต) อุณหภูมิสูงเกิน 12K จะทำให้ระบบทำความเย็นไม่เพียงพอสำหรับโรเตอร์ของคอมเพรสเซอร์ และทำให้อุณหภูมิของก๊าซที่ปล่อยออกมาสูงกว่า 110°C อย่างต่อเนื่อง ความจุของปั๊มสุญญากาศต้องตรงกับปริมาตรของระบบ สำหรับระบบที่มีปริมาตรภายในมากกว่า 20 m³ การเปลี่ยนแปลงของปั๊มสุญญากาศไม่น้อยกว่า 150 L/s จะช่วยลดเวลาการปั๊มและบรรลุเป้าหมายด้านสุญญากาศได้ ความชื้นภายในระบบจะเร่งให้สารหล่อลื่นเสื่อมสภาพเร็วขึ้น ความชื้นที่เหลืออยู่เกิน 60 ppm จะทำปฏิกิริยากับน้ำมันที่อุณหภูมิสูง ก่อให้เกิดสารกรดที่กัดกร่อนพื้นผิวของแบริ่งและโรเตอร์ การกู้คืนสารทำความเย็นต้องปฏิบัติตามกฎการดำเนินงานที่ปลอดภัย ความดันต้องลดลงต่ำกว่า 0.05 MPa ก่อนการกู้คืน เพื่อป้องกันการระเบิดของสารทำความเย็นและการบาดเจ็บจากน้ำแข็งสำหรับเจ้าหน้าที่บำรุงรักษาในสถานที่ทำงาน บันทึกการเติมสารทำความเย็นจะบันทึกน้ำหนักและอุณหภูมิแวดล้อม ข้อมูลการเติมสารทำความเย็นที่สมบูรณ์จะช่วยให้ช่างเทคนิคสามารถประเมินได้อย่างรวดเร็วว่ามีการสูญเสียสารทำความเย็นหรือไม่ในระหว่างการแก้ไขปัญหาที่ตามมา แอคคูเมเลเตอร์ดูดกลืนสามารถทนต่อการเปลี่ยนแปลงของสารทำความเย็นเล็กน้อยได้มันตัดกักสารทำความเย็นในสถานะของเหลวก่อนเข้าสู่หัวเข้าของคอมเพรสเซอร์ และลดความเสี่ยงของการเกิดการปนเปื้อนของของเหลวได้ถึง 41% สำหรับระบบทำความเย็นอุตสาหกรรม การกำจัดก๊าซที่ไม่สามารถควบแน่นได้จำเป็นต้องใช้การดูดสุญญากาศซ้ำๆ การสูบด้วยเครื่องสูบเดียวอย่างง่ายมักทำให้มีอากาศติดอยู่ในส่วนบนของท่อ ซึ่งเฉพาะเจาะจงกับระบบที่มีเครื่องแลกเปลี่ยนความร้อนหลายตัว คู่มือการใช้งานคอมเพรสเซอร์ Xiteliduo Refrigeration กำหนดลำดับการเติมสารทำความเย็นอย่างชัดเจน การตรวจสอบระดับน้ำมันเป็นขั้นตอนที่ต้องทำหลังจากเติมสารทำความเย็นและให้เครื่องทำงานต่อเนื่องเป็นเวลา 4 ชั่วโมง การเติมสารทำความเย็นสำหรับหน่วยความถี่แปรผันจำเป็นต้องทำการทดสอบโหลด การดำเนินงานแบบโหลดบางส่วนจาก 40% ถึง 100% จะช่วยตรวจสอบความเสถียรของอุณหภูมิสูงเกินมาตรฐานหลังเสร็จสิ้นการเติมสารทำความเย็น เส้นทางท่อสารทำความเย็นที่มีความลาดเอียงช่วยให้การไหลของของเหลวสารทำความเย็นมีประสิทธิภาพ ท่อสูบจะรักษาความลาดเอียง 1% ไปยังตัวระเหย และหยุดการสะสมของของเหลวที่ด้านเข้าของคอมเพรสเซอร์เมื่อหยุดการทำงาน การป้องกันความปลอดภัยควรคงอยู่ในโหมดทำงานระหว่างการเติมสารทำความเย็น โดยระดับเกณฑ์การแจ้งเตือนความดันสูงยังคงเปิดใช้งาน ซึ่งจะกระตุ้นให้หยุดทำงานเมื่อความดันปล่อยเกินกว่า 90% ของความดันเปิดของวาล์วความปลอดภัย ตำแหน่งการติดตั้งมาตรวัดสุญญากาศต้องมีส่วนท่อตรงท่อน้ำมันเส้นตรงขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 5 เท่า ก่อนติดตั้งเซ็นเซอร์สุญญากาศ เพื่อป้องกันการรบกวนจากการไหลแบบคลื่นเป็นเวลานาน ซึ่งอาจส่งผลต่อความแม่นยำในการวัดสุญญากาศ โครงการทำความเย็นชายฝั่งจำเป็นต้องมีการตรวจสอบสุญญากาศอย่างเข้มงวดมากขึ้น การกัดกร่อนจากน้ำเกลืออาจทำให้เกิดรอยรั่วเล็กๆ ซ่อนอยู่ได้ ดังนั้นระยะเวลาทดสอบการรักษาสุญญากาศจึงต้องยาวนานถึง 6 ชั่วโมงสำหรับโครงการจัดเก็บความเย็นในพื้นที่ชายฝั่ง ห้ามการผสมสารทำความเย็นในระบบทำความเย็นอุตสาหกรรม การผสมสารทำความเย็นชนิดต่างกัน