การออกแบบท่อส่งน้ำยาทำความเย็นและข้อกำหนดการกลับของน้ำมันสำหรับวงจรเครื่องทำความเย็นในห้องเก็บรักษาความเย็น

การออกแบบท่อส่งน้ำยาทำความเย็นและข้อกำหนดการกลับของน้ำมันสำหรับวงจรเครื่องทำความเย็นในห้องเก็บรักษาความเย็น

การจัดวางท่อส่งน้ำยาทำความเย็นที่ไม่เหมาะสมและการออกแบบระบบกลับน้ำมันที่ผิดพลาด ทำให้เกิดข้อบกพร่องจากการเสื่อมสภาพของประสิทธิภาพอย่างช้าๆ ถึง 48% โดยสาเหตุหลักคือการสะสมของน้ำมันในเครื่องระเหย การลาดเอียงของท่อน้ำดูดเป็นปัจจัยที่กำหนดประสิทธิภาพการกลับน้ำมัน ท่อส่งน้ำดูดต้องมีความลาดเอียง 1% ไปทางเครื่องระเหย เพื่อให้มั่นใจว่าน้ำมันจะไหลกลับไปยังคอมเพรสเซอร์ทำความเย็นได้อย่างสม่ำเสมอ การลดลงของความดันในท่อจำกัดความสามารถในการทำความเย็นของระบบ หากการสูญเสียความดันด้านน้ำดูดเกิน 0.02 เมกะปาสคาล จะทำให้ประสิทธิภาพการทำความเย็นจริงลดลง 6% และเพิ่มอัตราส่วนการอัด Xiteliduo Refrigeration Compressors กำหนดขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางท่อตามปริมาณการไหลของก๊าซและชนิดของสารทำความเย็น ท่อส่งน้ำดูดแนวราบที่ต้องการกลับน้ำมันจำเป็นต้องมีความเร็วของก๊าซขั้นต่ำ ความเร็วของก๊าซไม่น้อยกว่า 3.5 เมตร/วินาทีจะสามารถนำหยดน้ำมันกลับได้ แต่หากความเร็วต่ำ ก็จะทำให้น้ำมันสะสมอยู่ที่ก้นท่อ ท่อขึ้นแนวตั้งสำหรับน้ำดูดจำเป็นต้องมีตัวกักน้ำมัน (oil trap) ซึ่งจะรวบรวมน้ำมันและสร้างเป็นก้อนน้ำมันเพื่อดันน้ำมันกลับไปในขณะที่โหลดคอมเพรสเซอร์เพิ่มขึ้นในส่วนท่อแนวตั้งที่มีท่อกลับน้ำมันขนาดเล็กเกินไปจะทำให้เกิดการสะสมของน้ำมันท่อส่งกลับน้ำมันที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางเล็กกว่า DN15 จะกักเก็บน้ำมันไว้ภายในเครื่องแลกเปลี่ยนความร้อน ระบบจัดเก็บเย็นที่ปรับปรุงแล้ว 33% มีข้อบกพร่องนี้ การสั่นสะเทือนของท่อส่งผลให้เกิดความเสี่ยงต่อรอยแตกในรอยเชื่อม การเคลื่อนที่จากแรงสั่นสะเทือนเกิน 0.12 มม. ที่รอยต่อท่อจะเร่งการเกิดรอยแตกจากการอ่อนแรงหลังการทำงานต่อเนื่องเป็นเวลา 12 เดือน รอยต่อขยายแบบยืดหยุ่นช่วยแยกการส่งผ่านแรงสั่นสะเทือน รอยต่อแบบยืดหยุ่นที่ติดตั้งใกล้กับทางออกของคอมเพรสเซอร์ช่วยลดการแพร่กระจายของแรงสั่นสะเทือนไปยังเครือข่ายท่อที่ติดตั้งอยู่ระยะไกล ส่วนท่อตรงก่อนเซ็นเซอร์ช่วยลดการรบกวนการไหลของน้ำยา ต้องมีท่อตรงยาวไม่น้อยกว่า 5 เท่าของเส้นผ่านศูนย์กลางท่อ ก่อนติดตั้งมาตรวัดความดันหรือเซ็นเซอร์วัดอุณหภูมิ แผ่นยางรองที่ใช้ในการรองรับท่อช่วยลดเสียงรบกวนที่เกิดจากโครงสร้าง แผ่นยางระหว่างคัมภีร์ท่อและท่อช่วยลดเสียงที่ถ่ายทอดไปยังฐานรากอาคารได้มากกว่า 10 dB(A) การป้องกันการไหลย้อนกลับของสารทำความเย็นเหลวอาศัยแอคูเมเลเตอร์ดูดซับ ซึ่งจะกั้นสารทำความเย็นเหลวที่เข้าสู่คอมเพรสเซอร์ก่อน และลดความเสี่ยงของการเกิดการปะทะของของเหลวลงถึง 41% ก๊าซที่ไม่สามารถควบแน่นได้จะสะสมอยู่ที่จุดสูงสุดของท่อ วาล์วระบายอากาศจะติดตั้งที่ตำแหน่งสูงของท่อเพื่อระบายก๊าซที่ไม่สามารถควบแน่นได้ที่ถูกกักไว้อย่างสม่ำเสมอความหนาของผนังท่อต้องสอดคล้องกับความดันทำงานสูงสุดของระบบ สำหรับโครงการทำความเย็นอุตสาหกรรม ควรตรวจสอบความหนาของผนังท่อแรงดันทุก 3 ปี คุณภาพการเชื่อมท่อส่งผลต่อการรักษาสภาวะสุญญากาศ หากมีข้อบกพร่องในการเชื่อมและเกิดการรั่วซึมเล็กน้อย จะทำให้การทดสอบสุญญากาศล้มเหลว และทำให้ความดันเพิ่มขึ้นช้าหลังจากเติมสารทำความเย็นประสิทธิภาพการกลับของน้ำมันจะลดลงในท่อที่ใช้งานในอุณหภูมิต่ำ น้ำมันหล่อลื่นอุณหภูมิต่ำมีความหนืดสูงกว่า จึงต้องการความเร็วของก๊าซที่สูงขึ้นเพื่อพัดพาของน้ำมันกลับไปยังคอมเพรสเซอร์ การกันความร้อนของท่อช่วยป้องกันการเกิดไอน้ำควบแน่นและน้ำแข็ง การฉนวนที่เสียหายจะเพิ่มการเข้าของความร้อนและเพิ่มภาระความร้อนของระบบประมาณ 8% ในโครงการจัดเก็บความเย็น อุณหภูมิต่ำ การเดินท่อที่ยาวนานจะเพิ่มการสูญเสียความดันรวม ท่อที่มีความยาวเกิน 40 เมตรจำเป็นต้องปรับขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางท่อเพื่อให้ความสูญเสียความดันต่ำกว่า 0.02 MPa โดยการจัดวางท่อต้องหลีกเลี่ยงการเกิดกับดักของของเหลวที่ทางเข้าคอมเพรสเซอร์ การเกิดกับดักของเหลวจากการโค้งท่อผิดพลาดจะทำให้ของเหลวไหลย้อนกลับและก่อให้เกิดความเสียหายจากของเหลวที่ถูกกระแทก ท่อน้ำยาลดความดันของวาล์วความปลอดภัยต้องนำไปออกนอกอาคาร ส่วนท่อระบายของวาล์วความปลอดภัยไม่ควรหันไปทางผู้ปฏิบัติงานหรือพื้นที่จำกัด เพื่อความปลอดภัยในการปล่อยสารทำความเย็นการทำความสะอาดท่อส่งก่อนการเปิดใช้งานจะช่วยกำจัดเศษจากการเชื่อมออก ตัวกรองดูดซับขนาด 100 เมชจะจับอนุภาคโลหะที่มีขนาดใหญ่กว่า 0.15 มม. เพื่อป้องกันโรเตอร์ของคอมเพรสเซอร์ ความเสี่ยงของการกัดกร่อนท่อส่งจะเพิ่มขึ้นในสภาพแวดล้อมชายฝั่ง การเคลือบป้องกันการกัดกร่อนท่อส่งจำเป็นต้องผ่านการทดสอบการพ่นเกลือกลางแจ้งนาน 1,000 ชั่วโมง เพื่อต้านทานการกัดกร่อนจากละอองเกลือ การทดสอบความดันท่อส่งจำเป็นต้องทำก่อนเติมสารทำความเย็น ความดันในการทดสอบไฮโดรสแตติกควรอยู่ที่ 1.5 เท่าของความดันทำงานที่กำหนด เพื่อยืนยันความแข็งแรงและความแน่นหนาของท่อ ท่อนำตัวอย่างน้ำมันควรติดตั้งไว้บริเวณพื้นที่ถังน้ำมัน น้ำมันที่ได้จากถังน้ำมันด้านล่างสะท้อนสถานะการเสื่อมสภาพจริง แทนที่จะเป็นการเก็บตัวอย่างจากท่อส่งภายใต้ความดันสูง การปรับเปลี่ยนท่อส่งจำเป็นต้องใช้การสูบน้ำมันแบบสูญญากาศใหม่ การเปิดรูขวางวงจรสารทำความเย็นใดๆ จะทำให้สูญญากาศหายไป และหลังการซ่อมแซมต้องสูบน้ำลงต่ำกว่า 500 พาสคาล อีกครั้ง การขยายตัวจากความร้อนของท่อส่งต้องคำนึงถึงในท่อที่ยาว รอยต่อขยายตัวจะช่วยดูดซับการเปลี่ยนแปลงจากความร้อนและป้องกันการแตกของท่อภายใต้ความเครียดเมื่ออุณหภูมิเปลี่ยนแปลง ประสิทธิภาพการกลับคืนน้ำมันภายใต้โหลดบางส่วนมีความสำคัญมาก เมื่อคอมเพรสเซอร์ทำงานภายใต้โหลดน้อยกว่า 40% ความเร็วของก๊าซจะลดลง และการทำงานของระบบกักเก็บน้ำมันจึงมีความจำเป็นอย่างยิ่งสำหรับการหมุนเวียนน้ำมัน การสั่นสะเทือนของความดันท่อส่งทำให้ท่อเสื่อมสภาพตัวลดการกระตุกที่ติดตั้งใกล้หัวฉีดของคอมเพรสเซอร์ช่วยลดการกระตุกของก๊าซและยืดอายุการใช้งานของท่อได้ บันทึกการดำเนินงานของท่อจะบันทึกผลการตรวจสอบท่อ การวัดความหนาของผนังและตรวจสอบรอยเชื่อมอย่างสม่ำเสมอสามารถตรวจจับข้อบกพร่องจากการกัดกร่อนก่อนที่จะเกิดการรั่วไหลได้ ความเสียหายของฉนวนท่ออาจทำให้เกิดน้ำแข็งเกาะ